2007/Jan/08

สวัสดีทุกๆคน....กลับมาแล้วหลังจากหายไปนาน มีแต่เรื่องยุ่งๆ ทั้งสอบกลางภาคก็ตกไปแล้ว 4 วิชายังตามซ่อมไม่หมดเลย แข่งบาสกีฬาสีก็แพ้หมด สงสัยปีนี้คงเป็นแบบนี้ไปทั้งปีล่ะมั้ง....ไม่เป็นไร สู้ๆสู้ตายอยู่แล้ว..!!

วันนี้เอาเรื่อง Basket Road ตอนที่ 2 มาลงให้ทุกๆคนได้อ่านกันแล้วนะครับหลังจากปล่อยให้รอกันมานาน คราวนี้เพื่อนรัก 2 คนจะต้องมาดวลกันเอง ใครแข่งกับใครล่ะ แล้วผลจะเป็นยังไง..

ตอนที่ 2

Duel..!!

หลังจากการแข่งขันอันดุเดือดจบลง ก็เป็นช่วงเวลาแห่งการพักผ่อนที่ทุกคนรอคอย เทศกาลแห่งการเฉลิมฉลองวันขึ้นปีใหม่ ท่ามกลางอากาศที่หนาวเย็นซึ่งพบได้ไม่บ่อยนักในประเทศที่มีการตัดไม้ทำลายป่ามากมายอย่างไม่ยั้งคิดแห่งนี้

แม้อากาศจะหนาวเย็นจนมองไปทางไหนก็เห็นแต่คนใส่เสื้อกันหนาวเพื่อให้ร่างกายอบอุ่น แต่เสื้อผ้าที่ห่อหุ้มร่างกายของโอมกลับมีเพียงเสื้อกล้าม กับกางเกงกีฬายาวแค่เข่า ที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจากการฝึกซ้อมอย่างหนักมากกว่าหนึ่งชั่วโมงแล้ว ดูเหมือนว่าความหนาวเย็นจะไม่สามารถทำอะไรโอมได้เลย เพราะในจิตใจโอมตอนนี้เต็มไปด้วยความร้อนรุ่มจากความพ่ายแพ้ที่ผ่านมา

ตึง...ตึง...ฟึ่บ!

โอมชู้ตจากระยะจุดโทษ แต่ดูเหมือนจะไม่แรงพอที่จะลงกลางห่วง โอมรู้สึกได้ทันทีที่ปล่อยลูกจากมือ จึงวิ่งตามเข้าไปรีบาวด์ โอมกระโดดสุดตัวยืดมือขึ้นไปคว้าบอลลงมา แต่ก็ต้องตกใจเมื่อมีมือปริศนาที่ยืดขึ้นมาได้สูงกว่า คว้าลูกตัดหน้าไปก่อน

ร่างกายสองร่างลงสู่พื้นพร้อมกัน แต่มีเพียงหนึ่งเดียวที่คือลูกบาสไว้ในครอบครอง

เชนเองเหรอ โอมถามเรียบๆ ราวกับไม่ตกใจแม้แต่น้อยที่อยู่ๆเชนก็มา

ยังคาใจเรื่องการแข่งวันนั้นอยู่เหรอ

โอมไม่ตอบอะไร และยังคงซ้อมต่อไปเงียบๆ ทิ้งให้เชนยืนงงดูเพื่อนซ้อมอยู่คนเดียว

ไอ้โอม....มาดวลกัน ตัว-ตัว เชนท้าโอมเพราะคิดว่าการได้ประลองกันจะทำให้เชนพอเข้าใจความรู้สึก และสิ่งที่ซ่อนอยู่ในใจโอมตอนนี้ได้

โอมยังคงไม่พูดอะไร แต่ส่งลูกให้เชนแล้วยืนเตรียมเป็นฝ่ายรับ แทนคำตอบ

5ลูกก่อนชนะ โอเคมั๊ย

ย่อมได้

ทั้งคู่ยืนนิ่ง จ้องตาหยั่งเชิงกันอยู่ครู่หนึ่ง....ลมหนาวพัดขวดน้ำเปล่ากลิ้งตกจากม้านั่งลงสู่พื้น เป็นสัญญาณเริ่มเกม

เชนชิงลงมือก่อน เลี้ยงผ่านตัวโอมเข้าไปอย่างรวดเร็วโดยที่โอมยังไม่ทันได้ตั้งตัว แต่โอมก็ยังเร็วรีบวิ่งตามหลังไปติดๆ จนเกือบจะแซงหน้าเชน....โอมคงจะมั่นใจว่าในตำแหน่งที่เสียเปรียบเช่นนี้ เชนไม่มีทางขึ้นชู้ตได้แน่ โอมกำลังจะวิ่งไปดักหน้าเชน

แต่เชนรู้ทัน เลี้ยงลูกลอดขา 1 จังหวะเป็นการหยุดการเคลื่อนที่ของตัวเอง ทำให้โอมถลำไปข้างหน้า เชนกระโดดขึ้นชู้ตโล่งๆ ลงกลางห่วงอย่างสบาย....เชนนำไปก่อน 1-0

..................................

..........เอาล่ะสิครับ ตอนนี้โอมคนเก่งของเราแย่ซะแล้ว โดนนำไปก่อนแบบนี้ จะแก้ไขสถานการณ์ยังไง สุดท้ายแล้วใครจะเป็นฝ่ายชนะ...ก็ต้องรอลุ้นกันต่อไปล่ะครับ!!

อ่านแล้วเป็นยังไงคอมเมนท์ด้วยนะคับ ติชมและให้คำแนะนำได้เต็มที่นะเลย จะได้เอาไปพัฒนาแล้วแต่งออกมาให้ดีขึ้นเรื่อยๆ จะได้อ่านเรื่องสนุกๆกันไปนานๆนะครับ

2006/Dec/16

บ่ายวันเสาร์ที่เงียบเหงาและน่าเบื่อ....

พรุ่งนี้จะสอบ รด. ภาคทฤษฏีแล้ว ต้องเตรียมตัวมั๊ยเนี่ย.... - -"

เมื่อเช้าก็ไปซ้อมบาสมาอีกแล้ว รู้สึกว่าเหมือนจะเล่นแย่ลงอีกแล้ว

กีฬาสีก็ใกล้เข้ามาแล้ว ยังเล่นไม่ได้อย่างใจเลย จะคว้าเหรียญทองไว้อย่างที่ใครๆหวังไว้ได้มั๊ยเนี่ย...

....ปล่อยให้หลายคนที่คอยติดตาม Basket Road ต้องรอคอยซะหลายวัน....ต้องขอโทษจริงๆครับคือผมไม่ว่างเลย ช่วงนี้ใกล้สอบกลางภาคเลยต้องเคลียร์งานจนเกือบเช้ามาหลายวัน....

วันนี้ว่างๆก็ได้โอกาสมาอัพให้ได้อ่านกันต่อเลยนะครับ...

ในขณะที่กำลังสวนกลับ เพื่อทำแต้มตีเสมออันแสนสำคัญ

โอมกลับมาเป็นตะคริวซะนี่!!~ ความหวังจะดับวูบลงแล้วหรือ

....สีแสดจะทำสำเร็จหรือไม่....

Basket Road

ตอนที่ 1/3

แต่..!! เชนคนเดียวที่ยังไม่ยอมแพ้ วิ่งตามขึ้นไปสานต่อความตั้งใจของโอม

ชั้นไม่ยอมแพ้หรอกเว้ยยย!!

เวลาเหลืออีก 2 วินาที... กับระยะหน้ากรอบ 3 แต้มที่กำลังพุ่งตรงไปยังห่วง

เชน...ฝากด้วยเว้ยยยย!!!! เสียงโอมที่ลงไปกองกับพื้นเรียบร้อยแล้ว ตะโกนสุดเสียง

เชนวิ่งสุดชีวิตเพื่อเข้าไปทำแต้มให้ได้

แต่สปีดของเชนยังห่างชั้นกับโอมมากนัก เชนถีบตัวพุ่งเข้าไปสุดตัว

เหลือ 0.59 วินาที

...เชนปล่อยบอลไปแล้ว...

ทั้งกองเชียร์ โค้ช ผู้เล่นทั้งสองฝ่าย ลุ้นระทึก

ทั้งโรงยิมส์เงียบกริบ....ได้ยินเพียงเสียงหัวใจเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมาจากอกใครหลายๆคน

ปรี๊ดดดดดดดดด!!~~

เสียงแห่งสวรรค์ของสีฟ้า แต่เป็นเสียงแห่งนรกของสีแสดได้ดังขึ้น

....การแข่งขันจบลงแล้ว...

ซวบ เชนชู้ตลง.....แต่สายไปเสียแล้ว ลูกนั้นไม่เป็นคะแนน...

พลั่ก....ร่างของเชนกระแทกลงพื้น และกลิ้งไปอีก 3 ตลบ จากการพุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว.........แต่เปล่าประโยชน์..

เฮ...!!!~~~

เสียงกองเชียร์ดังสนั่นโรงยิมส์อีกครั้ง......ขณะที่กองเชียร์สีแสดก็เงียบไปตามระเบียบ

ผู้จัดการทีม และตัวสำรองของทั้งสองฝ่ายลงไปในสนาม ด้วยอารมณ์ที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

โอม เป็นไรป่าววะ เต็งถามอย่างเป็นห่วง

ไม่เป็นไร แค่ตะคริว ยืดหน่อยก็หาย

แต่ให้ตายสิ!! ทำไมมันต้องมาเป็นเอาตอนสำคัญด้วยวะ โอมสบถด้วยความโมโหตัวเอง

เอาน่ะแกอย่าคิดมากเลย แกทำเต็มที่แล้ว เพื่อนๆช่วยกันปลอบโอม เพราะรู้ดีว่าโอมตั้งใจกับการแข่งขันนี้มาก

เห้ยอย่าคิดมากเด่ะว้า...ที่เค้าชนะก็เพราะว่าจบเกมแล้วเค้ามีแต้มมากกว่า แค่นั้นเอง 555+ ลิง พูดติดตลกให้เพื่อนไม่เครียด

55+ จริงของแกว่ะ กีฬามันก็แบบนี้ล่ะว้า แพ้ก็คือแพ้...

โห..! เป็นหลักเป็นการจริงนะเอ็ง ไอ้เชน

เอาล่ะ....ได้เวลาแล้ว ไปแสดงความเป็นผู้แพ้ที่ดีกันเถอะ

เต็งกล่าวเป็นนัย พร้อมเดินนำนักกีฬาไปเข้าแถว และจับมือแสดงความยินดีกับผู้ชนะ

ยินดีด้วย ไอ้ชัย........แกเจ๋งว่ะ

ขอบใจ...แกก็ไม่เลวว่ะ ไอ้โอม ถ้ามีโอกาสมาเราดวลกันใหม่นะเว้ย

ยินดีว่ะ...คราวหน้าชั้นไม่แพ้แกแน่

ได้เลย แล้วชั้นจะคอยดู

ทั้งคู่จับมือและสนทนากันด้วยรอยยิ้ม...ไม่มีความโกรธแค้นใดๆ มีเพียงความสนุกตื่นเต้นที่ได้ประชันฝีมือกัน และความหวังที่จะได้ฟาดฟันกันอีกครั้ง

...............การแข่งขันอันดุเดือด ของนักเรียนชั้น ม.ต้น ในงานกีฬาสีของโรงเรียนมัธยมชายล้วนแห่งหนึ่ง ได้จบลง พร้อมกับรอยยิ้มของผู้ชนะ....รอยน้ำตาของผู้แพ้...และน้ำใจของ......

........นักกีฬา........

..........การแข่งขันที่ดุเดือดได้จบลง........และจะเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางอันยิ่งใหญ่บนเส้นทางสายบาสเก็ตบอล ของโอม........เส้นทางของโอมจะเป็นอย่างไรต่อไป.......จะต้องเจออุปสรรคอีกแค่ไหน...........ร่วมเป็นกำลังใจให้โอมด้วยกันนะครับ.....

2006/Dec/13

วันนี้เหนื่อยมากมาย ไปเรียนเคมี....กว่าจะกลับก็ค่ำแล้ว

วันนี้เรียนรู้เรื่องดีอ่ะ....(ก็ไม่ได้หลับนี่)

เอาล่ะครับ มาสนุกกันต่อกับตอนที่ 1/2 หลังจากที่มีเสียงเรียกร้องมากมายให้เอามาลงต่อ

ก็ขอเอาใจแฟนที่ๆติดตามผลงานนิดนึงนะครับ ถึงจะไปเรียนเหนื่อยแค่ไหนก็จะกลับมาอัพให้ได้อ่านกันนะครับ

....ความเดิมตอนที่แล้ว....

ในขณะที่ไล่ตามสีฟ้าอยู่ 2 แต้ม และสีฟ้าก็บุกมาอย่างน่ากลัว สีแสดได้โอกาสสวนกลับ

ตามแผนฟาสเบรกที่วางไว้......โอมจะทำสำเร็จหรือไม่.....สถานการณ์จะเป็นอย่างไร.....

Basket Road

ตอนที่ 1/2

ไปเลยพี่โอมมมม!!

บอลพุ่งตรงไปทางโอมอย่างแม่นยำ....

เฮ้ย!!....กลับเร็ว เสียงชัยตะโกนบอกเพื่อนร่วมทีม แต่ก็สายไปเสียแล้ว โอมหลุดเข้าไปเลย์อัพเดี่ยวๆอย่างสวยงาม ทำให้แต้มตอนนี้เท่ากันอยู่ที่ 27 27

เยส!! สำเร็จ....ทำได้สวยมากเว้ย ไอ้โอมมม เสียงเชียร์ดังขึ้นอีกครั้งจากผลงานของโอม

สีฟ้าไม่รอช้า สวนกลับทันที เพื่อจะทำแต้มให้ได้ แน่นอน เมื่อโดนยิงก็ต้องเอาคืน

ตอนนี้สีฟ้าคุมเกมได้หมด และทำแต้มทิ้งออกไปเรื่อยๆจากฝีมือของชัย...แผนฟาสเบรกก็ไม่ได้ผลเพราะโอมโดนประกบติด และเริ่มหมดแรง...เวลาใกล้เข้ามาแล้ว

สีแสด กำลังวิกฤต!!!

ตอนนี้คะแนนสีฟ้านำอยู่ 37 30 คะแนน ขณะที่เหลือเวลาอีก 1 นาทีกว่าๆ สีแสดได้ครองบอลบุกบ้าง

เอาล่ะ ใจเย็นๆ ค่อยๆบุกเอาทีละลูก

เชน การ์ดจอมแม่น เตือนเพื่อนที่กำลังตื่นเต้นและร้อนรน

เกมบุกสีแสดช้าลง แต่เน้นความแน่นอน ผ่านบอลไปมาอยู่วงนอกเพื่อหาโอกาส จนกระทั่งภายในโซนตั้งรับสีฟ้าเกิดช่องว่าง แน่นอนว่าไม่พ้นสายตาของโอม

ฟึ่บ 

นพจ่ายบอลไปตำแหน่งนั้น พร้อมกับที่โอมเข้ามารับอย่างรวดเร็ว ราวกับปิศาจ....โอมกระโดดชู้ตทันที

ชั้นไม่ปล่อยแกหรอก เสียงเซนเตอร์ร่างยักษ์ที่สูงไม่แพ้หมิง แต่เป็นฝ่ายตรงข้ามตะโกนขึ้นพร้อมกับกระโดดชูมือเตรียมบล็อกลูกชู้ตของโอม....

โอมรู้ดีว่าหมดทางชู้ตแน่....แต่ในเสี้ยววินาทีนั้นโอมได้เหลือบไปเห็นเชน ยืนโล่งอยู่ตรงมุมสนาม นอกกรอบ 3 แต้ม โอมจ่ายบอลออกไปให้เชน

เอาเลยไอ้เชนนนน!!

ซวบบบบ!!~ ลูกบาสลงกลางห่วงอย่างสวยงาม เสียงดังลั่นโรงยิมส์ ในขณะที่เสียงเชียร์เงียบลงด้วยความตะลึง...

ส...ส...สามแต้ม...!! 

เพี๊ยะ!....เสียงโอมกับเชนแท็กกัน ด้วยความดีใจ และสะใจกับการทำแต้มที่งดงามจากการประสานงานของทั้งคู่

ชู้ตสวยนี่หว่า

แน่นอนว่ะ 555+

อย่าเพิ่งได้ใจไป มันมากันแล้วรีบกลับไปตั้งรับเร็ว เต็งตะโกนเพื่อเตือนทั้งคู่ โอ้ววววว!! นักกีฬาทั้ง 5 คนร้องเสียงดัง แสดงสปิริตที่เต็มเปี่ยม

ฟึ่บ หมิงตัดบอลได้ขณะที่สีฟ้าโหมบุก หมิงขว้างบอลทันที โอมมีโอกาสหลุดเดี่ยวอีกครั้งและโอมก็ไม่พลาด.....แต้มกลับมาห่างกันแค่ 2 คะแนนอีกครั้งที่ 37 35 เหลือเวลาอีก 30 วินาที............ทั้งผู้เล่น และกองเชียร์ของทั้งสองฝ่ายต่างลุ้นระทึก

สีฟ้าเปิดเกมบุกอีกครั้งอย่างใจเย็นเพราะแต้มนำอยู่ ผ่านบอลไปมาไม่รีบบุกเหมือนเคย

หนอยยย...มันคิดจะถ่วงเวลาเรอะ

ก็คงงั้น...แต่ช่วงใกล้หมดเวลา 24 วิฯ ตามกฎล่ะก็ มันบุกแน่ เตรียมตัวให้ดี

เวลาเหลือ 12 วินาที...

เอาล่ะ มันจะเริ่มแล้ว หมิงเตือนเพื่อนให้เตรียมพร้อม

ตามคาด....ชัยเลี้ยงฝ่านพเข้ามาอย่างรวดเร็ว เชนเข้ามาซ้อนไว้ได้

เสร็จล่ะแก

ชัยเหมือนรู้ทัน ส่งบอลไปให้วิทซึ่งยืนโล่งๆ เป็นคนจัดการ

ขณะที่ลูกกำลังจะถึงมือวิท สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น....

ฟึ่บ โอมซึ่งใครๆก็คิดว่าน่าจะอยู่วงนอกเพื่อรอสวนกลับ....กลับมาตัดบอลไปได้

เห้ย...!! มันมาจากไหนวะ เสียงชัยอุทานอย่างตกใจ

โอมไม่ฟังเสียง เลี้ยงพาบอลขึ้นไปอย่างรวดเร็ว

เสร็จชั้นล่ะว้อยยย!! โอมพูดพร้อมกับยิ้มอย่างสะใจ

เหลือเวลาอีก 6 วินาที....

โอมวิ่งพุ่งขึ้นไปด้วยสปีดเร็วกว่านรก.......แต่แล้วความโชคร้ายก็มาเยือนโอมจนได้ เมื่อขาของเขาเกิดเป็นตะคริว เพราะใช้สปีดมาตลอดเพื่อทำเกม ขาของเขารับบทหนักมาก

อ๊ากกก!! เสียงโอมร้องแสดงความเจ็บปวด แต่ก็พยายามวิ่งต่อไป แต่ก็ได้แค่ 2 ก้าวเท่านั้น...

พลั่ก! โอมทรุดลงและไถลไปกับพื้น......ลูกบาสเด้งออกไปจากโอม

เวลาเหลืออีก 3 วินาที...

...ทุกคนสิ้นหวัง...

....เอาล่ะครับเพื่อนๆ....ถึงตอนนี้ทุกอย่างก็ดูจะสิ้นหวังไปหมดสำหรับสีแสด....

....ในสถานการณ์เช่นนี้ สีแสดจะทำอย่างไร ใครจะกู้สถานการณ์นี้ขึ้นมาได้....

...To Be Continue...

วันนี้ก็ลงเท่านี้ก่อนแล้วกันนะครับ เก็บไว้ให้ลุ้นกันต่อในคราวหน้า ซึ่งจะเป็นฉากสุดท้ายของตอนที่ 1 แล้ว ยังไงก็อย่าลืมติดตามอ่านกันให้ได้นะครับ........