2006/Dec/13

วันนี้เหนื่อยมากมาย ไปเรียนเคมี....กว่าจะกลับก็ค่ำแล้ว

วันนี้เรียนรู้เรื่องดีอ่ะ....(ก็ไม่ได้หลับนี่)

เอาล่ะครับ มาสนุกกันต่อกับตอนที่ 1/2 หลังจากที่มีเสียงเรียกร้องมากมายให้เอามาลงต่อ

ก็ขอเอาใจแฟนที่ๆติดตามผลงานนิดนึงนะครับ ถึงจะไปเรียนเหนื่อยแค่ไหนก็จะกลับมาอัพให้ได้อ่านกันนะครับ

....ความเดิมตอนที่แล้ว....

ในขณะที่ไล่ตามสีฟ้าอยู่ 2 แต้ม และสีฟ้าก็บุกมาอย่างน่ากลัว สีแสดได้โอกาสสวนกลับ

ตามแผนฟาสเบรกที่วางไว้......โอมจะทำสำเร็จหรือไม่.....สถานการณ์จะเป็นอย่างไร.....

Basket Road

ตอนที่ 1/2

ไปเลยพี่โอมมมม!!

บอลพุ่งตรงไปทางโอมอย่างแม่นยำ....

เฮ้ย!!....กลับเร็ว เสียงชัยตะโกนบอกเพื่อนร่วมทีม แต่ก็สายไปเสียแล้ว โอมหลุดเข้าไปเลย์อัพเดี่ยวๆอย่างสวยงาม ทำให้แต้มตอนนี้เท่ากันอยู่ที่ 27 27

เยส!! สำเร็จ....ทำได้สวยมากเว้ย ไอ้โอมมม เสียงเชียร์ดังขึ้นอีกครั้งจากผลงานของโอม

สีฟ้าไม่รอช้า สวนกลับทันที เพื่อจะทำแต้มให้ได้ แน่นอน เมื่อโดนยิงก็ต้องเอาคืน

ตอนนี้สีฟ้าคุมเกมได้หมด และทำแต้มทิ้งออกไปเรื่อยๆจากฝีมือของชัย...แผนฟาสเบรกก็ไม่ได้ผลเพราะโอมโดนประกบติด และเริ่มหมดแรง...เวลาใกล้เข้ามาแล้ว

สีแสด กำลังวิกฤต!!!

ตอนนี้คะแนนสีฟ้านำอยู่ 37 30 คะแนน ขณะที่เหลือเวลาอีก 1 นาทีกว่าๆ สีแสดได้ครองบอลบุกบ้าง

เอาล่ะ ใจเย็นๆ ค่อยๆบุกเอาทีละลูก

เชน การ์ดจอมแม่น เตือนเพื่อนที่กำลังตื่นเต้นและร้อนรน

เกมบุกสีแสดช้าลง แต่เน้นความแน่นอน ผ่านบอลไปมาอยู่วงนอกเพื่อหาโอกาส จนกระทั่งภายในโซนตั้งรับสีฟ้าเกิดช่องว่าง แน่นอนว่าไม่พ้นสายตาของโอม

ฟึ่บ 

นพจ่ายบอลไปตำแหน่งนั้น พร้อมกับที่โอมเข้ามารับอย่างรวดเร็ว ราวกับปิศาจ....โอมกระโดดชู้ตทันที

ชั้นไม่ปล่อยแกหรอก เสียงเซนเตอร์ร่างยักษ์ที่สูงไม่แพ้หมิง แต่เป็นฝ่ายตรงข้ามตะโกนขึ้นพร้อมกับกระโดดชูมือเตรียมบล็อกลูกชู้ตของโอม....

โอมรู้ดีว่าหมดทางชู้ตแน่....แต่ในเสี้ยววินาทีนั้นโอมได้เหลือบไปเห็นเชน ยืนโล่งอยู่ตรงมุมสนาม นอกกรอบ 3 แต้ม โอมจ่ายบอลออกไปให้เชน

เอาเลยไอ้เชนนนน!!

ซวบบบบ!!~ ลูกบาสลงกลางห่วงอย่างสวยงาม เสียงดังลั่นโรงยิมส์ ในขณะที่เสียงเชียร์เงียบลงด้วยความตะลึง...

ส...ส...สามแต้ม...!! 

เพี๊ยะ!....เสียงโอมกับเชนแท็กกัน ด้วยความดีใจ และสะใจกับการทำแต้มที่งดงามจากการประสานงานของทั้งคู่

ชู้ตสวยนี่หว่า

แน่นอนว่ะ 555+

อย่าเพิ่งได้ใจไป มันมากันแล้วรีบกลับไปตั้งรับเร็ว เต็งตะโกนเพื่อเตือนทั้งคู่ โอ้ววววว!! นักกีฬาทั้ง 5 คนร้องเสียงดัง แสดงสปิริตที่เต็มเปี่ยม

ฟึ่บ หมิงตัดบอลได้ขณะที่สีฟ้าโหมบุก หมิงขว้างบอลทันที โอมมีโอกาสหลุดเดี่ยวอีกครั้งและโอมก็ไม่พลาด.....แต้มกลับมาห่างกันแค่ 2 คะแนนอีกครั้งที่ 37 35 เหลือเวลาอีก 30 วินาที............ทั้งผู้เล่น และกองเชียร์ของทั้งสองฝ่ายต่างลุ้นระทึก

สีฟ้าเปิดเกมบุกอีกครั้งอย่างใจเย็นเพราะแต้มนำอยู่ ผ่านบอลไปมาไม่รีบบุกเหมือนเคย

หนอยยย...มันคิดจะถ่วงเวลาเรอะ

ก็คงงั้น...แต่ช่วงใกล้หมดเวลา 24 วิฯ ตามกฎล่ะก็ มันบุกแน่ เตรียมตัวให้ดี

เวลาเหลือ 12 วินาที...

เอาล่ะ มันจะเริ่มแล้ว หมิงเตือนเพื่อนให้เตรียมพร้อม

ตามคาด....ชัยเลี้ยงฝ่านพเข้ามาอย่างรวดเร็ว เชนเข้ามาซ้อนไว้ได้

เสร็จล่ะแก

ชัยเหมือนรู้ทัน ส่งบอลไปให้วิทซึ่งยืนโล่งๆ เป็นคนจัดการ

ขณะที่ลูกกำลังจะถึงมือวิท สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น....

ฟึ่บ โอมซึ่งใครๆก็คิดว่าน่าจะอยู่วงนอกเพื่อรอสวนกลับ....กลับมาตัดบอลไปได้

เห้ย...!! มันมาจากไหนวะ เสียงชัยอุทานอย่างตกใจ

โอมไม่ฟังเสียง เลี้ยงพาบอลขึ้นไปอย่างรวดเร็ว

เสร็จชั้นล่ะว้อยยย!! โอมพูดพร้อมกับยิ้มอย่างสะใจ

เหลือเวลาอีก 6 วินาที....

โอมวิ่งพุ่งขึ้นไปด้วยสปีดเร็วกว่านรก.......แต่แล้วความโชคร้ายก็มาเยือนโอมจนได้ เมื่อขาของเขาเกิดเป็นตะคริว เพราะใช้สปีดมาตลอดเพื่อทำเกม ขาของเขารับบทหนักมาก

อ๊ากกก!! เสียงโอมร้องแสดงความเจ็บปวด แต่ก็พยายามวิ่งต่อไป แต่ก็ได้แค่ 2 ก้าวเท่านั้น...

พลั่ก! โอมทรุดลงและไถลไปกับพื้น......ลูกบาสเด้งออกไปจากโอม

เวลาเหลืออีก 3 วินาที...

...ทุกคนสิ้นหวัง...

....เอาล่ะครับเพื่อนๆ....ถึงตอนนี้ทุกอย่างก็ดูจะสิ้นหวังไปหมดสำหรับสีแสด....

....ในสถานการณ์เช่นนี้ สีแสดจะทำอย่างไร ใครจะกู้สถานการณ์นี้ขึ้นมาได้....

...To Be Continue...

วันนี้ก็ลงเท่านี้ก่อนแล้วกันนะครับ เก็บไว้ให้ลุ้นกันต่อในคราวหน้า ซึ่งจะเป็นฉากสุดท้ายของตอนที่ 1 แล้ว ยังไงก็อย่าลืมติดตามอ่านกันให้ได้นะครับ........

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
เฮ้อ
อาวอีกและ
แหมๆๆๆ
มาจบตอนจุดไคลแมกทุกทีเรยสิน่า
เฮ้ย
อัพใหม่เร็วๆด้วยพี่โอ้ต
เค้ารออ่านอยู่นะเนี่ย
อัพใหม่แล้วส่งลิ้งมาหั้ยเค้าอ่านด้วย
#1  by  ปุ๊ก (58.9.193.198) At 2006-12-13 22:56, 
อ่ะๆ เจ้มาเม้นให้นะ แต่ว่าเปนชื่อเฮีย
ขี้เกียวเปลี่ยนน่ะ
ตั้งใจต่อไปนะ สู้ๆ
#2  by  ILL At 2006-12-15 21:38, 
ตื่นเต้วตกใจตั้งกะตอนแรกเรย
ลุ้นดีอะ

อ่านและนึกถึงการ์ตูนเรื่องนึงงะ
แต่ลืมชื่อและ
อะๆๆๆ
เพาว์เวอร์ไงๆๆ
(เคยอ่านปะแต่มันเป็นการ์ตูนปู้หยิงนะ)

ตั้งใจเขียนนะ
ถ้ามีโอกาสก็จะเข้ามาอ่านอีก

เราคงไม่ค่อยได้เล่น
ก็ยังเอนไม่ติดเลยนิหน่า

เศร้า
#3  by   (203.155.225.86) At 2006-12-15 22:12, 
#4  by  ปิย่า (203.118.70.206) At 2006-12-15 22:28, 
อยากอ่านต่อแบบยาวๆเลยง่ะ
รีบๆแต่งนะเปา




#5  by  ปิย่า (203.118.70.206) At 2006-12-15 22:30, 
ปล่อยให้ลุ้นอีกแล้วอ่า แต่ก็สนุกดีเหมือนกานนะ จะอ่านตอนต่อไปเรื่อยๆจ้า
#6  by  waysideflower๐๐๐A=๐=M๐๐๐ (202.139.223.18) At 2007-03-09 12:38, 
year=[1940:10:2000];
pop=[537 557 682 826 981 1135 1262];;
p=polyfit(year,log(pop),1);
m=p(1);
b=exp(p(2));
yearm=1940:0.1:2000;
popm=b.*(exp(m*yearm));
subplot(1,2,1);
plot(year,pop,'o',yearm,popm);
xlabel('year');ylabel('population');

year=1955
popm=exp(p(2)).*exp(p(1).*year)

year=[1940:10:2000];
pop=[537 557 682 826 981 1135 1262];
p=polyfit(year,log(pop),1);
m=p(1);
b=exp(p(2));
yearm=1940:0.1:2000;
popm=b.*(exp(m*yearm));
subplot(1,2,2);
plot(year,pop,'x',yearm,popm);
xlabel('year');ylabel('population');
x=[1940:10:2000];
y=[537 557 682 826 981 1135 1262];

p=polyfit(x,log(y),1)
x1=[1940:0.1:2000];
m=p(1);
b=exp(p(2));
y1=b.*exp(m.*x1);
subplot(1,2,1);
plot(x,y,'b-o',x1,y1,'-r');


x3=1955;
y5=b.*exp(m.*x3)
i=polyfit(x,y,2);
x1=[1940:0.1:2000];
yi=polyval(i,x1);
subplot(1,2,2);
plot(x,y,'b-o',x1,yi,'-g');

y2=polyval(i,x3)
#12  by  FBI (202.44.8.100) At 2008-02-14 10:49, 

<< Home